Akademia Piotrkowska. Rządy rektora Bonarka: roszady, dyscyplinarki, odejścia

3 dni temu

Najpierw odeszła wieloletnia kwestor, później kanclerz. Z Akademią Piotrkowską rozstawali się doświadczeni pracownicy administracji, również długoletni współpracownicy rektora Jacka Bonarka.

Dziekani, prodziekani i kierownicy jednostek rezygnowali z funkcji albo byli odwoływani. Równolegle toczyły się procesy pracownicze, zawierano ugody i wypłacano odszkodowania. W ciągu trzech lat funkcjonowania Akademii jej kadrowy bilans zaczął przypominać kronikę nieustannych roszad.

Kwestor odchodzi, kanclerz odchodzi

W czerwcu 2025 r. wypowiedzenie złożyła Ewa Siuto, wieloletnia szefowa kwestury piotrkowskiej filii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego, a następnie kwestor Akademii Piotrkowskiej. Zatrudnienie zakończyła 30 września 2025 r. Jej następczynią została dotychczasowa zastępczyni Anna Radziszewska. Już wiosną 2026 r. przestała jednak wykonywać obowiązki, choć formalnie przez cały czas zajmowała stanowisko. Osoba, która miała ją zastępować, po niespełna dwóch tygodniach również stała się długotrwale nieobecna w pracy. Z informacji uzyskanych przez „Gazetę Trybunalską” wynika, iż obie rozstały się z uczelnią w listopadzie 2026 r.

Z końcem września 2026 r. z Akademią opuściła również kanclerz Elżbieta Wojtak-Siwik. Funkcję kanclerza objęła wraz z utworzeniem samodzielnej uczelni w 2023 r. i sprawowała ją nieprzerwanie przez trzy lata. W ciągu zaledwie roku uczelnia straciła więc dotychczasowe dwie panie kwestor i kanclerz – osoby odpowiadające za dwa najważniejsze obszary jej administracji.

Odchodzą także dawni współpracownicy rektora

Z Akademią rozstały się również trzy pracownice administracji należące od lat do najbliższego otoczenia rektora Bonarka. Współpracowały z nim jeszcze wtedy, gdy kierował jednym z wydziałów, a następnie całą piotrkowską filią UJK. W Akademii zajmowały się m.in. jakością kształcenia, promocją i obsługą Kancelarii Rektora. Jedna była jego zaufaną sekretarką jeszcze w czasach dziekańskich. Dziś żadna z nich nie pracuje już piotrkowskiej uczelni.

We wrześniu 2026 r. uczelnię opuściły także dr Dorota Janułajtys, dyrektor Instytutu Pedagogiki, i jej zastępczyni dr Olga Zamecka-Zalas. Kolejna powołana przez rektora Bonarka osoba do kierowania piotrkowskimi pedagogami na początku tego semestru nie wytrwała na tym stanowisku choćby dwóch miesięcy. Wcześniej, jeszcze przed wakacjami 2025 roku z funkcji kierowniczych zrezygnowali m.in. dr Kamila Jakubczak-Krawczyńska, dziekan Wydziału Nauk Społecznych, dr Izabela Kiełtyk-Zaborowska, prodziekan tego wydziału, oraz dr Karol Czernecki, kierownik Zakładu Pielęgniarstwa. Ostatnio z kolei stanowiska przestały zajmować dr Karolina Szymorek-Chachuła, prodziekan Wydziału Humanistyczno-Administracyjnego, dr Paulina Łazutka-Gawęda, kierująca Zakładem Administracyjno-Prawnym, i Rafał Strojny, wieloletni zastępca kanclerza.

Nie wszystkie roszady były dobrowolne. Bonarek odwołał niedawno z funkcji dyrektora Instytutu Historii dr. Błażeja Cecotę, powierzając kierowanie jednostką dr Milenie Bykowskiej. Decyzja zwraca uwagę, ponieważ zaledwie w lutym 2026 r. Cecota otrzymał prestiżową Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za znaczące osiągnięcia naukowe. Akademia z dumą informowała wtedy o wyróżnieniu swojego dyrektora (> link). Osiem miesięcy później przestał nim być.

Siedemnaście spraw w sądzie pracy

W odpowiedzi udzielonej bezpośrednio „Gazecie Trybunalskiej” 27 października 2026 r. prezes Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim, sędzia Marcin Oleśko, potwierdził, iż w latach 2024–2026 przeciwko Akademii zarejestrowano 17 spraw z powództwa pracowników i byłych pracowników. Jedenaście postępowań zakończono, sześć przez cały czas trwa.

Wśród toczących się sporów znajduje się sprawa dr. hab. Wojciecha Barana-Kozłowskiego, wieloletniego współpracownika Bonarka, najpierw jego prodziekana w piotrkowskiej filii UJK, a następnie prorektora ds. nauki i rozwoju Akademii. 25 lipca 2025 r. Bonarek odwołał go z funkcji prorektora, a cztery dni później zwolnił dyscyplinarnie, mimo wcześniejszej odmowy wyrażenia zgody przez zarząd związku zawodowego, którego Baran-Kozłowski był przewodniczącym, korzystającym ze szczególnej ochrony stosunku pracy.

Czytaj: „Akademia Piotrkowska. Działacz związkowy broni swoich praw przed sądem karnym”.

Jedna z okoliczności wskazanych przez pracodawcę jako podstawa zwolnienia stała się również przedmiotem dochodzenia karnego. 24 czerwca 2026 r. Prokuratura Rejonowa w Piotrkowie Trybunalskim umorzyła dochodzenie na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., uznając, iż zarzucany czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. Akademia Piotrkowska wniosła zażalenie, dlatego postanowienie nie jest prawomocne. Nieprawomocnie zakończona pozostaje również sprawa dotycząca rozwiązania stosunku pracy.

Ugody zamiast wyroków

Nie wszystkie procesy kończyły się wyrokami. Przykładem jest sprawa dr Jolanty Jarockiej-Piesik, kolejnej wieloletniej współpracowniczki Bonarka i byłej prorektor ds. kształcenia. W lutym 2026 r. Akademia zwolniła ją dyscyplinarnie. Ugoda sądowa z 2 września przewidywała cofnięcie zwolnienia, powrót do pracy od 1 października, wypłatę 11 154,05 zł netto odszkodowania oraz 360 zł kosztów zastępstwa procesowego. Uczelnia zobowiązała się ponadto wycofać zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i zażalenie na odmowę wszczęcia dochodzenia, a także sprostować świadectwo pracy. Za niewykonanie określonych zobowiązań przewidziano 30 tys. zł kary umownej.

Czytaj: „Ludzie listy piszą… Jolanta Jarocka-Piesik odpowiada na zarzuty rektora Akademii Piotrkowskiej”.

Wydawałoby się, iż ugoda sądowa ostatecznie zamknie sprawę dyscyplinarnego zwolnienia byłej prorektor. Tymczasem po powrocie Jarocką-Piesik skierowano do Instytutu Pedagogiki zamiast dotychczasowego Zakładu Pielęgniarstwa. Było to powodem zakwestionowania zgodność tej decyzji z ugodą. Rektor uznał natomiast, iż porozumienie zostało wykonane. Jak widać, choćby sądowa ugoda nie przyniosła jednoznacznego zakończenia tej historii.

Druga ugoda dotyczy wieloletniej profesor Akademii, której Bonarek wypowiedział umowę o pracę w czerwcu 2024 r. 20 maja 2025 r. uczelnia zobowiązała się wypłacić jej 30 600 zł odszkodowania i 1250 zł kosztów sądowych. Szczególnie wymowny jest zapis ugody: odszkodowanie przyznano z tytułu „nieuzasadnionego i naruszającego przepisy wypowiedzenia umowy o pracę”. Sąd nie orzekał o bezprawności zwolnienia, ale Akademia sama zgodziła się na takie sformułowanie porozumienia. Finansowe konsekwencje decyzji kadrowej poniosła i tym razem publiczna uczelnia, nie prywatny budżet rektora.

O skalę odejść, powody zmian kadrowych i koszty sporów „Gazeta Trybunalska” zapytała Bonarka już 6 października. W piśmie z 20 października rektor potraktował pytania prasowe jako wniosek o informację publiczną i przesunął termin odpowiedzi na 6 grudnia, powołując się m.in. na konieczność zbadania, czy wniosek nie stanowi „nadużycia prawa podmiotowego”. Przygotowując obecną publikację redakcja ponownie skierowała pytania do rektora Bonarka wskazując termin zamknięcia materiału na 27 października, wyraźnie wskazując ich prasowy charakter. Do chwili publikacji Bonarek nie udzielił merytorycznych odpowiedzi na zadane pytania.

→ Adam Aulicki

13.11.2026

• na zdjęciu: rektor Jacek Bonarek, foto / źródło: AP / FB

• więcej tekstów autora: > tutaj

• więcej o Akademii Piotrkowskiej: > tutaj

Idź do oryginalnego materiału